bsr_logo_trans.png

Richard (46 jaar)


'Leer er maar mee leven', zeiden ze.


Ik was test-engineer bij een heftruck fabriek. Met de nieuwste modellen op volle snelheid rijden en dan diep op de rem trappen, waarbij het achterdeel iets omhoog kwam en dan hard terug klapte. Die schok voel je tot in je rug. Daar kan geen geveerde stoel tegenop. Het is de oorzaak van mijn rugproblemen dat weet ik zeker.

Al mijn collega's hadden last van hun rug maar het werd gewoon niet erkend. Ik zakte op een gegeven moment gewoon door mijn benen. Na een tijdje in de ziektewet moest ik op advies van een arbeidsdeskundige een paar uur per dag mijn werk op de vorkheftruck weer oppakken. Dat was misschien wel de genadeklap.

Veel pijn in mijn onderrug dat uitstraalde naar mijn rechterbeen tot in mijn tenen. Een raar doof gevoel met prikkelingen en tintelingen de hele dag door.
Als het even minder was waren dat korte momenten van vreugde, die momenten duurde hooguit tien minuten en dan begon het weer. Ik stond er mee op en ging ermee naar bed. "Slijtage", zeiden de doctoren, "Leer er maar mee leven". Dat is heel moeilijk te accepteren.

Het beperkte me, ik kon niet meer werken en kwam in de ziektewet. Het UWV dreigde me af te keuren, maar dat wilde ik niet, want dan kom je nooit meer aan het werk. Normaal loop ik altijd lekker stevig door met de hond, maar nu moest ik om de vijf minuten gaan zitten. Ik liep mank, maar ook stijf rechtop, net een plank. Ik werd er doodmoe van, kon er ook niet van slapen en vond m'n draai niet meer. Daardoor raakte ik uit het ritme van de dag, want je bent de hele dag moe. Het leven ging een stapje zachter zei mijn vrouw Gea.

Ik heb alles gehad, ben overal geweest. Naar een manueel therapeut, fysiotherapeut, mensendieck, een osteopaat, een chiropractor en een acupuncturist. Ik weet het niet meer precies, zoveel. Ik heb pijnbestrijding gehad, ben nagekeken in het AMC, naar een in rugklachten gespecialiseerde kliniek in Nijmegen geweest. Ik las allerlei artikelen over rugklachten. Op een gegeven moment las ik een verhaal over Roy van de Wijngaard, een dorpsgenoot nog wel, maar dat was ook mijn verhaal.

Na een intakegesprek, waarbij ik mijn hele verhaal vertelde ging Roy aan de gang. Hij is de hele ruggenwervel langs gegaan en voelde op bepaalde plekken. Bleek dat de onderliggende spieren vast zaten, boordevol spanning aan één kant. Met zachte handmatige drukimpulsen werden de spieren en zenuwbanen rond de wervelkolom gestimuleerd los te laten. Hierdoor kwamen de zenuwbanen weer vrij, zodat mijn lichaam kon herstellen.

Als ik vier jaar geleden had geweten dat deze techniek bestond, dan was ik nu waarschijnlijk nog gewoon in de heftruckwereld aan het werk geweest. Ik heb nu een andere baan en ben blij dat ik weer kan werken en met de hond kan lopen. Ik voel mijn rug nog wel maar de klachten zijn 80% minder. Er zijn ook dagen bij dat ik helemaal pijn vrij ben. Ik krijg nu onderhoudsbeurten en hoop dat die laatste 20 procent ook nog verdwijnt.

Copyright BSR Zeewolde © 2013. All Rights Reserved.